கவிதை நேரமிது.

வாசனையாய் ஒரு வானவில்..

2012-02-02T09:49:00.001+05:30

படம் எடுத்த என்னோட காமிராவுக்கு நன்றி :-)

உதிரா இலைகளுடனும் அசையா மரங்களுடனும்

தானும் சோகத்தில் கலந்து கொண்ட

முதிராப் பூக்களை

நலம் விசாரிக்க வந்த பட்டாம்பூச்சி

வண்ணங்களையெல்லாம் உதிர்த்து நின்றது

குழந்தைகள் விளையாடாதிருந்த

பூங்காவில்..

சிறு நடை போட்டு வந்த

பிஞ்சுக்கூட்டத்தின்

விரல் பிடித்து வந்த தென்றல்,

கூத்தாடிக் கூத்தாடி உதிர்த்த இலைகளில்

ஒட்டிக் கொண்ட உற்சாக வர்ணங்களில்

புரண்டெழுந்த பூக்களைத்

தூரிகையாக்கித்

தீற்றிப் போகிறது வானவில்லை

பட்டாம்பூச்சியின் இறகுகளில்.

பிரபஞ்சமெங்கும் குளித்தெழுகிறது

வானவில்லின் நறுமணத்தில்.

டிஸ்கி: வல்லமையில் எழுதுனதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன் :-)

விடுதலையைச் சுவாசித்தபடி..

2012-01-09T10:00:00.003+05:30

படம் கொடுத்த இணையத்துக்கு நன்றி..

என் ஒற்றைச் சொல்லொன்று

உரசிப் பார்த்ததால்

கொப்பளித்துத் துப்பிய

உன் ஆழ்மனக் கசடுகளையெல்லாம்

இதழோரம் கசியவிட்ட

தேய்பிறைப் புன்னகை மூலம்;

கழுவிச் சுத்தப் படுத்த முயன்று,

இன்னும் அழுக்காகி நிற்கிறாய்.

மதர்ப்புடன் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்

உன் பேதமை எழுப்பிய

அவநம்பிக்கை அலைகளில்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கரைந்து கலந்து

காணாமலே போய்க்கொண்டிருக்கிறாய் நீ

ஆட்டத்திலிருந்து

நீக்கி விட்டதை அறிந்து கொள்ளாமலேயே..

உன் மனப்பூட்டைத்

திறந்த சாவி

இப்போதேனும் கிடைத்ததேயென்ற

பூரிப்புடன்

அகல விரித்த என் கைகளில்

நிரம்பிய.. புத்தம் புதியதோர் உலகத்தின்

நிர்மலமான நீல வானில்

இறக்கையற்றுப் பறக்கிறோம்

நானும்

என் தக்கை மனசும்,

விடுதலையைச் சுவாசித்தபடி..

டிஸ்கி: வல்லமையில் எழுதியதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன்..

வீடென்பது...

2011-12-15T14:51:00.001+05:30

(படம் பிடிச்ச என்னோட காமிராவுக்கு நன்றி :-))

அவனும் அவளுமான சிற்றோடைகள்

கை கோர்த்து நடந்த

பாதச் சுவடுகள் பற்றி நடந்த சிறு நதிகள்

சங்கமமாயின வீடெனும் கடலில்..

வீடெனும் சொல்

திறந்து விட்டு விட்ட

நினைவுப் பேழையினுள் அமிழ்ந்து கிடந்த

ஞாபகப்பூச்சிகளின் சிறகடிப்பினூடே,

கீற்றுத்துண்டாய் வெட்டி மறைகிறது

கம்பிகளினூடே வெயிலில்

பிடிவாதமாய் நனையும் மருதாணிப்பூக்கள்

வாசலில் வரைந்த வாசனைக்கோலம்..

பூட்டப் பட்டிருக்கும் கதவுகளுக்குப் பின்னே

ஒளிந்து நிற்கும் ஞாபகங்கள்

கைப்பிடித்து நலம் விசாரித்துச் செல்கின்றன

இப்போதாவது வந்தாயாவென..

தனக்கென்றதோர் கூடாயும்

அன்னியோன்னியமாயும் இருந்து வந்து,

அடுத்த தலைமுறையின் முடி சூட்டலுக்குப் பின்

உரித்தெறியப்பட்ட பாம்புச் சட்டையாய்

வீசப்பட்ட பின்னர்

அன்னியப் பட்டும் நிற்கிறது

வீடென்பது சிலருக்கு.

டிஸ்கி: வல்லமையில் எழுதினதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன் :-)

எவரேனும்..

2011-11-23T22:30:00.000+05:30

விருந்தினர் வரவைக்

கரைந்தறிவிக்கும் காக்கை

தானே ஒரு

விருந்தினரானது;

அப்பாவின் திதியன்று..

அவரே வந்ததாய் எண்ணி

பரிமாறிக் கொண்டிருக்கிறாள் அம்மா,

அப்பாவுக்குப் பிடித்ததையெல்லாம்..

தலை சாய்த்து உண்ணும்

காகத்தின் பார்வை

மின்னலாய்ச் சொடுக்கிப் போகிறது

மின்கம்பத்தில் முன் தினம்

கருகி வீழ்ந்த காகத்தின் நினைவையும்

கருகாத கேள்வியொன்றையும்..

பகிர்ந்துண்ணவும் பாசம் கொள்ளவும் மட்டுமன்றி,

பிண்டமிடவும் பித்ருவாய் வரவும்

அவற்றின் உலகிலும்

எவரேனும் இருக்கக் கூடுமோ?

டிஸ்கி: வல்லமையில் எழுதியதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன் :-)

மற்றுமோர் அவதாரம்..

2011-11-09T01:00:00.002+05:30

படம் கொடுத்து உதவிய இணையமே உனக்கு நன்றி..

தொடர்ந்த வாசிப்பினால்

ஓரம் கிழிந்த புத்தகங்கள்

மேலும் கிழிக்கப்பட்டன

பொட்டலம் கட்டப்படவென..

இதயத்தின் அருகிலோ அல்லது

ஏதோ ஓர் மூலையிலோ,

மாறுபடவும் கூடும்,

அதன் முக்கியத்துவமும் இருப்பிடமும்

உள்ளடக்கத்தினைப் பொறுத்து..

கடலையோ வைரமோ

அல்லது

சுமக்க நேரிட்ட எண்ணக் குவியல்களோ;

ஏதோவொன்றின்

உபயோகம் தீர்ந்த பின்

கசக்கி வீசப்பட்டாலும்

மேலும்

உபயோகப் படவெனக் காத்திருக்கின்றன,

கோணியும் பசியும்

சுமந்தலையும்

இருகால் மற்றும் நாற்கால் உயிர்களுக்காய்,

குப்பையென அவதாரமெடுத்து..

டிஸ்கி: வல்லமையில் எழுதியதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன்..

தெய்வீக சங்கீதம்..

2011-10-04T18:00:00.003+05:30

(படத்துக்கு நன்றி - இணையம்).

வெங்கோடையின் பின்னிரவில்

மழை வரம் வேண்டி
மண்டூகங்கள் நடத்தும் தாளக் கச்சேரிக்கு
பன்னீர்த் துளிகளை
தட்சிணையாய்த் தெளிக்கின்றன,
மலை முகட்டில்
சற்று இளைப்பாறி விட்டு,
நீர்க்கர்ப்பம் தாங்கிப் பறக்கும்
மடி கனத்த மஞ்சுகள்..

தவளைகளின்
நாராச 'கொர்கொர்' சத்தத்திலும்,
சில்வண்டுகளின் ரீங்காரத்திலும்,
உணர்கிறான் விவசாயி..
அவன் மட்டுமே அறிந்து மயங்கும்
தெய்வீக சங்கீதத்தை..

மற்றோருக்கெல்லாம் அவதியையும்
சேர்த்துத் தரும் மழை..
பயிர்களையும் உயிர்களையும்,
எப்படியும் காப்பாற்றி விடலாமென்ற
நிம்மதியையும், நம்பிக்கையையும்
மட்டுமே தருகிறது
ஏர் பூட்டும் உழவனுக்கு..

டிஸ்கி: வல்லமையில் எழுதினதை இங்கேயும் பகிர்ந்துக்கறேன்.

அரைகுறையாய்ப் போன கனவுகள்..

2011-09-22T12:00:00.002+05:30

மேகத்தில் சற்று தலைதுவட்டிக்கொள்ளும்

ஆவல் கொண்டு,

ஆயிரம் மூங்கில் கால்களூன்றி

ஆஹாவென்றெழுந்த

அலங்கார மாளிகைகள்,

விதிகளை மீறிவிட்டதாய்

அவசரமாய் பிறப்பித்த அரசாங்க தடையுத்தரவால்,

அப்படியே நின்றன அரைகுறையாய்..

செங்கற்தோல் போர்த்தாத

இரும்பு எலும்புக்கூடும்,

முகப்பூச்சு காணாத கற்சுவரும்,

பரிதாபமாய்ப்பொலிவிழந்து,

பல்லிளித்துக்கொண்டு நிற்கின்றன.. மௌனமாய்,

ஆயிரமாயிரம் கதைகள் சொல்லிக்கொண்டு.

தோற்ற மாறுதல்களை உள்வாங்கிக்கொண்டு

காரை பெயர்ந்து நிற்கும் சுவர்கள்,
பாசிகளின் பலத்தில்

தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள முயன்று தோற்று நிற்க,

சலனமில்லாமல் நிகழ்கின்றன

காட்டுச்செடிகளின் குடியேற்றங்கள்..

கனவு இல்லத்தை

கனவில் மட்டுமே கண்டுகொண்டிருக்கும்

எளியவனின்

ஏக்கப்பெருமூச்சில் படபடக்கின்றன,

தளங்களில் கொட்டப்பட்டு

கல்லாய் மணலாய் உருமாறி,

பளிங்குக்கற்களாய் உறைந்து கிடக்கும்,..

முதலீடு செய்த சலவை நோட்டுகள்..

டிஸ்கி: வல்லமைக்காக எழுதியதை இங்கியும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

வாடா மலர்கள்..

2011-09-12T12:00:00.006+05:30

என் மீதான உன் காதலை
தவிப்புடன் அடைகாத்த நெஞ்சை
உதடுகளிலிருந்து உதிரும் சொற்களை முந்திக்கொண்டு
காட்டிக் கொடுத்துவிடுகின்றன...
அலைபாயும் உன் கண்கள்;
இறுமாந்து போகிறேன் நான்...

நிராகரிக்கப்படாமல், உனக்கென நிச்சயிக்கப்பட்டதும்
மழையெனப்பொழிந்த உனதன்பால்
நமக்கென ஓர் கனவுலகை படைப்பிக்கிறாய்..
உன் கண்கள் வழியே காணும் கனவும்கூட
சுகமாய்த்தான் இருக்கிறது;
பெருமிதப் படுகிறேன் நான்...

குறுகியும் நீண்டும் கடந்துசென்ற
ஊடலும் கூடலுமான ஒற்றையடிப் பாதைகள்
நமக்கென செதுக்கி வைத்த
ராஜபாட்டையில்
உன் கைத்தலம் பற்றிய உரிமையுடன்
உன் மனதருகே கிசுகிசுக்கிறேன்..
'உனக்கான கடமைகளை எனக்கும் பங்கிடு' என்று..
இம்முறை வியப்பது உன் முறையாயிற்று..

வாழ்ந்த காலங்களின் சுவை
அடிமனதில் இன்னும் தித்தித்திருக்க,
பற்றிய கைத்தலத்தை இன்னும் இறுக்குகிறாய்;
முட்களையெல்லாம் பூவாக்கும் வித்தையை
வயோதிகத்திலும் கைவிடாமல்..
ஏதும் மிச்சப்படாமல்
கரைந்துபோகிறேன் நான்..

உணர்வதற்கும்
உணர்த்தப்படுவதற்குமான இடைவெளியில்
உயிர்ப்புடனும்,
களவுக்கும்
கைத்தலத்துக்குமான பெருவெளியில்
கனவுகளுடனும்,
தலம்பற்றியபின் கடமையுடனும்
வாழ்ந்த காதல்..
வயோதிகத்தின் வாசல்படியில்
சொரிந்து நிற்கும்
ஊவாமுட்களையும்
மலரச்செய்து வாசமாய்;
சொரிந்து நிற்கிறது பன்னீர்ப்பூக்களை,
பிணைந்திருக்கும் இரு நெஞ்சங்களில்..

டிஸ்கி: வல்லமைக்காக எழுதியதை இங்கேயும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இந்தத் தளத்தில் இது என்னோட ஐம்பதாவது படைப்பு. தொடர்ந்து கொடுத்து வரும் ஆதரவுக்கு நன்றி :-)

மழலை நிலா..

2011-08-29T05:30:00.004+05:30

(படம் கொடுத்துதவிய இணையமே உனக்கு நன்றி)

அமாவாசையன்றும் பட்டுத்தெறிக்கின்றன
பௌர்ணமிச்சிதறல்கள்..
ஜன்னலில் பூத்த
மழலையின் மிழற்றல்களில்..

சோறூட்டவென்று
துணைக்கழைக்கப்பட்ட நிலா...
இடுப்பிலிருக்கும் தன் பிம்பத்தை, தானே ஒப்பு நோக்கி
வெட்கித் தலைகுனிகிறது..

சாட்சிக்கழைக்கப்பட்ட
நட்சத்திரங்களோ,.. சிதறியோடி
மண்ணில் ஒளிந்துகொள்கின்றன,
ஒருவாய்ச்சோற்றுருண்டையிலிருந்து..

தீர்ப்பு சொல்லவந்து
தோற்றுச்சரணடைகின்றன
இசைக்கருவிகள்,
தென்றலெனத் தழுவும்,....
'அம்மா' என்ற மழலைச்சொல்லின் முன்...

டிஸ்கி: இந்தக் கவிதை வல்லமையில் வெளியானது.

சுயமும்..சுதந்திரமும்.

2011-08-19T00:00:00.005+05:30

(படத்துக்கு நன்றி).

கூண்டுக்கு வெளியே
பெருங்காடொன்று இருக்கும்
என்றெண்ணி,
சுதந்திரமாய் வாழும் கனவில்
தப்பி வந்தது வரிக்குதிரையொன்று..
காடாய்க்கிடந்த
நிலமெல்லாம்
மக்கள் முளைத்துக்கிடப்பதையும்,
மாக்களாய் நடந்துகொள்வதையும் கண்டு
தலைசுற்றியமர்ந்த வரிக்குதிரையிடம்,
தும்பிக்'கையை' நீட்டியது யானையொன்று..
பழக்கதோஷத்தில்...
யானையே
பூனையாய் அடங்கிய இடத்தில்,
அடையாளங்களை இழந்து
கழுதையாய் குதிரையாய் வாழவிழையாமல்,
சுதந்திரமற்ற அடிமைவாழ்வெனினும்
சுயமாய் வாழ்வதே மேலென்றெண்ணி,
கூண்டுக்குள் ஓடி
இறுகத்தாழிட்டுக்கொண்டது வரிக்குதிரை..
சுதந்திரமில்லாத சுயமும்
சுயமில்லாத சுதந்திரமும்
கெக்கலி கொட்டிச்சிரித்துக்கொண்டிருந்தன..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதை வல்லமையின் சுதந்திர தின சிறப்பிதழில் வெளியாகியிருக்கிறது.

அறிதுயில்..

2011-08-17T08:00:00.003+05:30

ஆயிரம் முறை சொல்லியனுப்பியும்

இனிப்புடன் வரமறந்த

தந்தையின் மீதான நேற்றைய கோபத்தை

ஒரு கண்ணிலும்; ..

உடன் விளையாட வரமறுத்த

அன்னையின் மீதான இன்றைய கோபத்தை

இன்னொரு கண்ணிலும்

சுமந்துகொண்டு;

கட்டிலிலேறி கவிழ்ந்துகொள்கிறாய்..

என்னுடைய எல்லா

சமாதானமுயற்சிகளையும் புறந்தள்ளிவிடுகிறது….

உன்னுடைய செல்லக்கோப

கன்னஉப்பல்…

அம்மாசித்தாத்தாவின் பஞ்சுமிட்டாய்வண்டி

தூதனுப்பிய மணியோசையும்கூட

உனது பொய்த்தூக்கத்தை

கலைக்கமுடியாமல் வெட்கி;

முகம் மறைத்தோடுகிறது இருளில்..

தாயின் குரலும்

தந்தையின் சீண்டலும் பலனளியாமல்..

ஊர்ந்துவந்த நண்டும் நரியும்கூட

விரல்விட்டு இறங்கியோடிவிடுகின்றன..

இனிப்புப்பெட்டியின் கலகலச்சத்தம் ஏற்படுத்திய

இமைகளுக்குள்ளின் மெல்லிய நடமாட்டத்தை,

அவசரமாய் தலையணையில் முகம்புதைத்து

கைதுசெய்கிறாய்..

கொஞ்சலும் கெஞ்சலும் பயனற்றபொழுதில்;

மிட்டாய்ப்பெட்டி திரும்பக்கொடுக்கப்பட்டுவிடுமென்ற

செல்லமிரட்டலுக்கு உடனே பலனிருக்கிறது!!..

‘தூங்கும் பிள்ளைக்கு காலாடுமே’யென்ற

பல்லாண்டு பழைய அங்கலாய்ப்புக்கு

உடனே பதில்சொல்கிறாய் ‘தற்செயலாய்’ விரலசைத்து..

பொய்த்தூக்கமேயெனினும்

அவ்வழகும் ரசிக்கக்கூடியதேயன்றோ!!!!!..

இதற்காகவென்றேனும், அடிக்கடி ,

அறிதுயில் கொள்ளடா..

என்,

அனந்த பத்மநாபனே………

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி. ஏற்கனவே அமைதிச்சாரல் தளத்தில் பகிர்ந்திருந்தாலும் ஒரு கணக்குக்காக இங்கேயும்.

நழுவிச்செல்லும் காலம்..

2011-07-25T08:10:00.001+05:30

ஆழ்நிலைக்கனவுகளொன்றில்

பிடிமானத்துக்காய்

துழாவிய கைகளில்

சிக்காது விளையாடுகின்றன;

எப்போதோ

நினைவடுக்ககத்தில் சேமிக்கப்பட்டிருந்த

பத்திரமாய் அடைகாக்கப்பட்டிருக்கும்

நினைவுகள்,

பெருங்கனவின் தணியாவெப்பத்தில்

காலாவதியாகுமுன்

காலம் நகர்த்திச்சென்ற

படகொன்றில்

துடுப்பசைத்துச்செல்கின்றன

தன்னையள்ளிக்கொள்ளும் இலக்கு தேடி..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமைக்கு நன்றி :-)

தாளஸ்வரங்கள்..

2011-07-15T07:45:00.003+05:30

(படத்துக்கு நன்றி இணையமே)

காலிவயிற்றின் உறுமல்களை
எதிரொலித்த வாத்தியங்களும்
தன்னிலை மறந்து
தாளமிட்ட கால்களும்
ஓய்வெடுக்கும்
சிலஇடைக்காலத்துளிகளில்,
மெல்லியதாய் முனகிக்கொள்கின்றன
தட்டில்விழும் வட்ட நாணயங்கள்;
ஸ்வரம் தப்பாமல்
இறைஞ்சும் குரலுடன் இழைந்து..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை மற்றும் வல்லமை இதழ்களுக்கு நன்றி :-)

அன்புடன் ஒரு மடல்..

2011-07-12T09:45:00.000+05:30

(படத்துக்கு நன்றி.. இணையம்)

உனதும் எனதுமாய்
பிரிந்து நின்ற நம் எண்ணங்கள்,
நமதானபோது
பிரிவென்னும் சுனாமி
புரட்டிப்போட்டது நம்மை..

ஓருயிராயிருந்த
ஈருடலிலொன்று..
விட்டுச்சென்ற வெறுங்கூட்டில்,
சடசடத்தடங்கும்
எண்ணப்பறவைகளின் சிறகுகள்
வருடிக்கொடுக்கின்றன
குருதியொழுகும் நினைவுத்தழும்புகளை..

வண்ணமிகு எனதுலகின்
அத்துணை ஜன்னல்களிலும்,
இருட்டின் வாசம் வீசவிட்டு,..
உன்னில் நானடக்கமென்பதை
சொல்லாமல் சொல்கிறதடா நம்பெயர்
என்று,
இன்னொரு கத்தியை செருகிச்செல்கிறாய்
காயத்துக்கு மருந்தாக..
நாளை வரை காத்திருக்க
நானொன்றும் ராமனல்ல;
வந்துவிடு சீக்கிரம்...

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமைக்கு நன்றி :-)

சன்னமாய் ஒரு குரல்...

2011-05-03T10:00:00.005+05:30

மரணத்தின் வாசம் நிரம்பிய
சிதறிக்கிடக்கும் துளிகளினூடே..
வீதியெங்கும் என் விருட்சங்கள்
இழுத்துச்செல்லப்படும்போதும்
பரபரத்துப்பதறி
பற்றிட நினைக்கும்
என் கைகள் வெட்டப்படும்போதும்
நானெழுப்பும் கூக்குரல்
ஏனோ..
உங்கள் காதுகளை வந்தடைவதில்லை.

கருவறையே கல்லறையாவது

பெண்களுக்கு மட்டுமான

தலைவிதியென்றாலும்,

பெண் விரல்களாலும்

அது எழுதப்படுகிறது,

சில கையறுநிலைகளில்..

துளிர்த்துத்தழைக்கும்
குருத்துகளை
வேருடன் நசுக்கியெறிந்துவிட்டு;
மலர்களைத்தேடும் வீணர்களே...
மிஞ்சியிருக்கும் முட்களில்
வாசனையைத்தேடாதீர்..

உணவென்று நம்பி,,
பசிபோக்கிய பால்
சுரந்தது கள்ளியிலிருந்தென்று அறியுமுன்னே,..
உறக்கம் கொண்டுவிட்டோம்
கள்ளித்தாய்மடியிலேயே........
பெற்றவளின் முகம்கண்ட திருப்தியினூடே
அறுக்கிறதொரு கேள்வி;
என் முகம் அவள் பார்த்த, தருணமென்றொன்று ....இருந்திருக்குமா?????

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி.

பொதுவான புள்ளியொன்றில்..

2011-03-09T10:30:00.003+05:30

அலைகளையும் தலைகளையும்
எண்ணிக்கொண்டும்,
கடலுடன் சேர்ந்துறுமும்
வயிற்றுக்கு பதிலளிக்கவொட்டாமல்
தகிக்கும் மனதின் சூட்டை
கடலைக்கு கடத்தியபடியும்;
தன்பக்கம் திசைதிரும்பும் கால்களை எதிர்நோக்கியும்
காத்துக்கொண்டிருந்த பொழுதுகளிலெலாம்,
கண்கள் பூத்துப்போகத்தான் செய்கிறது
கடற்கரையோர கடலைவியாபாரிக்கு..
அவரவர் சட்டைப்பையைத்துழாவும் கைகள்
வெளிக்கொண்டு வருவதெலாம்
ஏதோவொரு காகிதமாகவும் கைக்குட்டையாகவும்
இருக்கும்போதெலாம்,
பள்ளிக்கட்டணமும், மருந்துச்செலவும்
காற்றிறைத்த மணலாய்
உறுத்திக்கரிக்க..
உள்ளூர சலித்துக்கொள்கிறார்
பிளாஸ்டிக் பணயுகத்தையும்
பாக்கெட் தின்பண்டங்களைப்பற்றியும்..
தன்னிச்சையாக அள்ளியிறைத்தாலும்
சற்றுத்தாராளமாகவே விழுகின்றன கடலைமணிகள்,
ஒண்டிக்கொண்ட சிறு அவகாசத்தில்
நட்பாகிப்போன புறாவொன்றுக்கு..
நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறார்கள்..
வாடிக்கையாளருக்காகவும் சிந்தும் கடலைக்காகவும்.....
காத்திருத்தலென்னும்
இருவரையும் இணைக்கும்
பொதுவான புள்ளியொன்றில்.

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி..

முன்னேற்றம்..

2011-03-02T10:25:00.001+05:30

திட்டமிடப்படாமலும்
எல்லாம்
நடக்கிறதெனினும்;
தற்செயலாகவும்
மாற்றங்களெதுவும் நிகழ்ந்திடுவதில்லை..
எவருக்காகவும்
எப்பொழுதும்
காத்துக்கொண்டிருக்காத.. காலம்.
இலையுதிர்காலத்து மரமென
வாய்ப்புகளை உதிர்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

சேமிக்கப்பட்ட கனவுகள் ஒவ்வொன்றும்,
நெஞ்சக்கனலின் தணியாவெப்பத்தில்
வளர்சிதையுமுன்
பத்திரமாய் அடைகாக்கப்பட்டிருக்க..
காற்று நகர்த்திச்சென்று சேர்க்கிறது
ஒவ்வொரு இலையாக..

சருகாகவிட்டு சோம்பிக்கிடக்கின்றன
தலைவிதியென்றும்
தலையெழுத்தென்றும்
தன்னைத்தானே நொந்துகொண்ட
கிணற்றுத்தவளைகள்..
கனவுகள் காலாவதியாகுமுன்
உதறியெறிந்த வாய்ப்புகளை
மீண்டும் கண்டடையத்தெரிந்தவை மட்டுமே
மீண்டு கரைசேர்கின்றன..

ஆசைக்கும் அறிவுக்குமான போட்டிக்களத்தில்
வாய்ப்புகள் ஜெயித்துவிட
விருப்பங்கள் இல்லாமலேயே
மாற்றி நடப்பட்டாலும்..
பெருங்கடலாயினும், குடுவையாயினும்
தனக்கென்றோர் சாம்ராஜ்யத்தில் பரிமளிக்கின்றன..
நீந்தக்கற்றுக்கொண்ட மீன்கள்.

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி..

ரத்தக்கடல்..

2011-01-30T22:52:00.000+05:30

உயிர் தரித்திருப்பதென்பது

மீனுக்கு மட்டுமல்ல

மீனவனுக்கும் போராட்டமாகிவிட்டது

தினந்தோறும்!!!..

கடலுக்குள் அழுவதால்

எங்கள் மீனவனின் கண்ணீரும்

வெளியில் தெரிவதில்லை போலும்..

காராக்கிரகத்தையும் குண்டுகளையும்தவிர

மரணமும் பரிசாய்க்கிடைப்பதுண்டு அவனுக்கு.

வாக்குச்சீட்டில்

குத்திய பாவத்துக்கு

முதுகில் குத்தப்படுவதென்பது,

சாபக்கேடான வாடிக்கையாகிவிட்டதென்றாலும்;

மறுபடியும் நாடித்தான் செல்கிறோம்

விட்டில்பூச்சிகளாய்,

விடிவெள்ளியென பொய்மினுங்கை பூசிக்கொண்ட

தீப்பந்தங்களை நோக்கி.

இறையாண்மையென்று பொய்க்கூக்குரலிட்டு

தன்சொத்தைப்பாதுகாக்கும்

மயில்வேடமிட்ட வான்கோழிகளுக்கு,

உயிரையே சொத்தாய்க்கொண்ட

எளியவனை

இலவசமெதுவும் பெற்றுக்கொள்ளாமல்

மனிதனாய் நீடிக்கும் யாரேனும் அறிமுகப்படுத்தி வையுங்கள்..

நம்முடைய இரைக்காகவும்தான்

அவன் செத்துமடிகிறான்.

எல்லை கடந்தும் தாக்கும்

எல்லையில்லா பயங்கரவாதத்தை

தடுக்கவொட்டா எல்லைச்சாமிகளாய்..

வாக்குறுதிகளை

வரமெனவீசிவழங்கும் கூட்டம் வருமுன்

நமக்கு நாமே

உறுதிக்காப்பிட்டுக்கொள்வோம்

மனிதம்மட்டுமே காப்போமென்று..

டிஸ்கி: தமிழக மீனவர்களின் மீது நடைபெறும் கட்டவிழ்த்த வன்முறையை கண்டித்து, அனைவரும் கூட்டு முயற்சியில், அனுப்பவிருக்கும் இந்த மனுக்கடிதத்தில் நான் 1870 ஆவது நபராக கையெழுத்திட்டு விட்டேன். அப்ப நீங்க?????

விண்ணப்பம் இங்கே இருக்கு.

கைவரப்பெறாமல்..

2011-01-24T11:30:00.003+05:30

எதையாவது எழுத நினைத்து
எதையாவது
கிறுக்கிவைக்கிறேன்..
கண்ணாடித்திரைக்கப்பால்
கண்சிமிட்டும்
கோஹினூரென
கைவரப்பெறாமலே,
சுற்றிச்சுழன்றடிக்கும்
கனவுமண்டலத்தின் பெருவெளியில்
சுதந்திரப்பறவையாய்...
நீந்திச்செல்கிறது ஒரு கவிதை..
சலனமற்றிருந்த மனக்குளத்தில்

அலையெழுப்பிய கல்லால்

வரிசையற்றலையும் எழுத்தெறும்புகள்

கலைந்தோடுவதை

வேடிக்கை பார்த்தபடி..

டிஸ்கி: இந்த கவிதையை வெளியிட்ட கீற்று இணைய இதழுக்கு நன்றி.

ஸ்பரிசம் பற்றிய ஞாபகம்..

2011-01-19T16:22:00.004+05:30

கடைசியாக
எப்போது கிடைத்ததென்று
மூளையறைகளை காலிசெய்தும்
கிடைக்கவில்லை
ஸ்பரிசம் பற்றிய ஞாபகம்..
கன்னம் வழித்துமுறிக்கும்
சுருங்கிய விரல்களைப்பார்க்கையில்
வராத ஞாபகத்தை,
காதலுடன் கோர்த்த
விரல்களைக்காண்கையில்
தோன்றாத ஏக்கத்தை,
பிஞ்சுவிரல் பற்றிச்செல்லும்
அன்னையின் விரல்கள்
திறந்து கொணர்ந்தன,
ஞாபகப்பேழையில்
பொக்கிஷமாய் பாதுகாக்கும்,
வீட்டில் அவன் கழித்த கடைசி இரவையும்;
தலை கோதிய அன்னையின் ஸ்பரிசத்தையும்..
தொடுகைக்கான ஏக்கத்தையும் சேர்த்து
துடைத்துக்கொள்ளும்போது
கண்ணீருடன் சொட்டிக்கொண்டிருந்தன,
ரத்தப்பஞ்சு மூட்டையினூடே
அவன் விரல்களும்..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட கீற்று இணைய இதழுக்கு நன்றி.

கீற்றென..

2011-01-15T08:26:00.015+05:30

ஆதவனே நீ வாழி!!
கட்டிளம் காளை உனை
சுற்றும்.. எண்ணிலடங்கா கன்னியருள்,
நீ மாலைசூட்டியது
பூமிப்பெண்ணுக்கு மட்டுமே..
சோதரிக்கு துணைவந்த
சந்திரனையும்
அன்பளித்து வசப்படுத்தும் தந்திரம்,
உன்னிடம் மட்டுமேயுள்ளது..
எனினும்,
உன் முன்னால், அவன் வருவதேயில்லை,
உங்களுக்குள்ளும் வரப்புத்தகராறோ!!

பூமியின் வியர்வையை

திரவத்தங்கமாய்ப்பொழியவைக்கும்

செப்பிடு வித்தைக்காரனே!!

உக்கிரம் தாங்காமல்

சலித்திட்ட போதிலும்,..

உன்னை,

விரும்பியழைக்கின்றோமொரு, மார்கழிக்குளிரில்;

அபகரணம் செய்யப்படுகிறாய்

சில பொழுதுகளிலெனினும்,
மீண்டு வந்து புன்னகைக்கிறாய்
கீற்றென..
பச்சையக்கூட்டணியுடன்
நீ நடத்தும் ஆட்சியில்,
இலவசங்களுக்கும் கணக்கில்லை..
உலகுக்கே படியளக்கும் ஆதாரசக்தியுன்னை
தெண்டனிட்டு வணங்குகின்றோம்..
வாழ்த்துகின்றோம்;
உனக்கென்றோர் பண்டிகையில்..

ரயில் பெட்டியும், சில சில்லறைகளும்..

2011-01-12T07:39:00.002+05:30

(படம் உதவி: கூகிள்)

பிளாஸ்டிக் பெட்டிகளுடன்

இரும்புப்பெட்டிக்குள்

கடைவிரிக்கும்

எதிர்கால தொழிலதிபர்கள்,

வழக்கமான வாடிக்கையாளருக்கென்று

திறந்துவைக்கும் சிறிய சாம்ராஜ்யத்தில்;

தொண்டை கிழிய

கத்தியபின்னும், மிஞ்சுகின்றன..

இன்னும் நிரம்பியிருக்கும் பெட்டிகளும்

ஒரு தேனீருக்கான

சில சில்லறைகளும்..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி..

வரவறிவித்தல்.

2010-12-29T10:00:00.001+05:30

விருந்தினர் வரவை
கரைந்தறிவிக்கும் காக்கை
தானே ஒரு
விருந்தினரானது;
அப்பாவின் திதியன்று..

*************************

எந்தவொரு

இசைக்கருவியையும்விட

இனிமையாகவே ஒலிக்கிறது,

'அம்மா' என்ற

மழலைச்சொல்...

*****************************

நிரம்பியபடியே இருக்கிறது

ஒவ்வொரு துளிகளாய்

என்றாலும்;

சொந்தமில்லாதவற்றை

உமிழ்ந்துவிடும்

கடலாய்,

ஒதுக்கியபடியே இருக்கிறது மனம்,

ஒவ்வொன்றாக.. கசடெனக்கருதி;

சஞ்சலங்களையும் தடுமாற்றங்களையும்.

சோதனைகளை

உரமாய்க்கொண்டு

உருவாகின்றன நம்பிக்கைகள்..

சிப்பிக்குள் முத்தென.

விடிந்த நம்பிக்கை...

2010-12-17T17:10:00.000+05:30

ஒவ்வொரு தினமும்
புது நம்பிக்கையொன்றை
தன்னுடனேயே சுமந்து வரும்
ஒவ்வொரு விடியலும்!.

உதயமாகியிருப்பது
புது விடியலா;
புது தினமா;
இல்லை,.. புது வாழ்வா??
என்ற மயக்கங்களுடன்
தயக்கங்களையும் கட்டறுத்து;
தன்னைத்தானே செதுக்கிக்கொண்டிருக்கும்
அந்தக்கல்லினுள்ளே..
இருப்பது மூர்த்தமா, வேறொன்றாவென்று
அறியும் ஆவலில்,
நின்று கவனித்துப்போகின்றன;
நம்பிக்கையும் விடியலும்.

கவிந்த துயரமேகங்களை
விரட்டிச்சிரிக்கும்
புன்னகைச்சூரியனின் வெதுவெதுப்பில்,..
ரோஜாக்களாய் மலர்ந்த முட்களின் வாசத்தில்
கிறங்கிவிழுகிறது
ஒரு பனித்துளி..

வெறிச்சோடிய முற்றம்...

2010-12-13T16:47:00.000+05:30

முற்றத்துத்தூணில் சாய்ந்துகொண்டுதான்

கீரை ஆய்வாள்,

பொன்னம்மாச்சி..

வெயில் காயும் நெல்லில் சிறிதில்

பசியாறும் புறாவுக்கு,

முற்றத்து தொட்டியில்

தண்ணீரும் கிடைக்கும்.. அவள் புண்ணியத்தில்.

அவளமைத்த

கலயவீடுகளில்

நிம்மதியாய் குடும்பம் நடத்துகிறது குருவி

நன்றி சொல்லியபடி..

பேச்சும் சிரிப்புமென

தோழிகளில் ஒருவராகிப்போன

அந்த முற்றத்தில்தான்

பொரணியும் ஆவலாதியும்

சேர்ந்தரைபடும் அரிசியுடன்..

கானகமும் இல்லமுமாய்

அனைவரும் போய்ச்சேர்ந்தபின்..

வெயிலாடிக்கொண்டிருக்கிறது

துவைத்த கல்லும், வளர்த்த முருங்கையும்;

காலியான முற்றத்தில்...

டிஸ்கி: வெளியிட்ட வார்ப்புக்கு நன்றி..

எழுதிச்செல்லும்..

2010-12-10T09:02:00.002+05:30

நூலறுந்த பட்டமாய்
உயரப்பறக்கும் கற்பனைகளுடன்
எழுதிச்செல்கிறது
கவிதையொன்று.. தன்னைத்தானே;
ஊர்ந்து செல்லும் எழுத்தெறும்புகள் ..
சுமந்து செல்லும்,
கொஞ்சம் கனவுகளையும்
ஓய்வெடுத்துச்செல்லும்
சில வண்ணத்துப்பூச்சிகளையும்..
ஒருசில நெருப்பூக்களையும்.
சிலசமயங்களில்
கவிதைகளாகவே இருக்கின்றன;
போகிறபோக்கில் குழந்தை
சிந்திச்செல்லும் புன்னகைகளும் ..
அள்ளிச்சேர்த்தபின்னும்
மீதமிருக்கும்
மழைமுத்துக்களாய்..
பிரபஞ்சமெங்கும்
நிரம்பிச்சொரிந்துகொண்டே
இருக்கின்றன கவிதைகள்..

விஷவிருட்சம்...

2010-12-08T08:28:00.000+05:30

கூரையில் விழுந்த
சிறுபொறியொன்று,
விழுங்கிடத்துடிக்கும் பெருநெருப்பாகி,
தீவிரவாதமென்ற பேர்கொண்டதுவோ??
புரையோடிப்போனதை
பூச்சிட்டு அழிக்காமல்,
எம்மக்கள் வாளாவிருப்பதுவோ!!
சோதரர்களிடையே
பிரிவினை கண்டு
துடித்திடாத தாய்,
இன்னும் பிறந்திடவில்லை.
குறைவிலா வேதனைகள்
சுமந்துதிரியும்,.. ஒவ்வொரு மனங்களிலும்,
வாழ்வே சுமையாகிப்போன
ரணமொன்றுண்டு, உதிரம் கசிந்தபடி..

வேருடன் கல்லாது

செந்நீரூற்றி வளர்த்த விஷ விருட்சத்தில்,

கிளைத்துக்கனிந்து காத்திருக்கிறான்

சாத்தானொருவன்

மனிதனென்றழைத்துக்கொள்பவர்களால்

புசிக்கப்படவென..

ஆயுதமாய் மனிதனே மாறிப்போனபின்

தக்கவைத்துக்கொள்வோம்

மனிதத்தை....

அழியும்முன்.

காட்சிப்படுத்திடவென்றல்லாமல்

சுவாசமாய்.. உயிர்மூச்சாய்!!.

மகிழ்வின் நிறம்..

2010-12-06T11:53:00.002+05:30

எந்தவொரு

புதினத்தையும்விட

சுவாரஸ்யமாகவேயிருக்கிறது;

ஜன்னல்களினூடே விரியும்

யாருமற்ற ஏகாந்தவெளியில்,

ஒன்றையொன்று துரத்தும்

ஜோடி மைனாக்களின்

கொஞ்சல்களுடன் கூடிய சிறகடிப்பும்,..

காற்றில் வழிந்துவரும்

ஒரு

புல்லாங்குழலென

மழலையின் நகைப்பும்...

வானுக்கும் பூமிக்குமான நீர்ப்பந்தலில்

உற்சாகப்பூங்கொத்துடன்

மகிழ்வானதோர் உலகத்தை அறிமுகம் செய்து,

சில்லென்று குளிர்வித்துப்

போகிறபோக்கில்

வானவில்லில்

இன்னொரு நிறத்தையும் செருகி

மற்றொரு அற்புதத்தையும்

தெளித்துப்போகிறது மழை...

டிஸ்கி: வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி.

ஓயாதகடலொன்று...

2010-12-01T23:21:00.003+05:30

வீட்டை நிறைக்கும்

மழலைப்புன்னகையென

சிதறிக்கிடக்கும் சிப்பிகளினூடே,

கண்ணாமூச்சியாடும் குழந்தைகளாய்

ஓடிச்சென்று மறைகின்றன

கொழுத்த நண்டுகள்..

ஆதரவான தகப்பனைப்போல்

கேசம் கலைத்துச்செல்லும் காற்று;

கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது

கடலின் வாசத்தை..

இன்னொரு நாளை

முடித்த நிறைவில்

நாள் முழுதும் உழைத்த களைப்பில்;

மறைந்த ஆதவன்,

உதிக்கிறான் ஒரு குழந்தையின் கையில்

பலூனாய்..

வீடு வந்து சேர்ந்தபின்னும்

அலையடித்துக்கொண்டிருக்கிறது

கடல்,

உடையிலிருந்து உதிரும்

குறுமணலுடன்..

கால் நனைக்கவென்று மட்டுமல்லாமல்

எல்லாவற்றுக்குமான விருப்பமாய்...

இந்தக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணைக்கு நன்றி...

தீர்வும், தெளிவும்..

2010-11-24T21:03:00.001+05:30

சிக்கித்தவிக்கும் நினைவுகள்
மனதின் இடுக்குகளில்,
பிய்த்தெறியமுடியா சிடுக்குகளாய்;
எங்கோ ஓர் ஓரத்தில் ஒட்டிக்கொண்டு.

இனம்புரியா சஞ்சலங்கள்,
விடாது பின்வரும் நிழலைப்போல்
கேள்விகள்,
துரத்திக்கொண்டிருக்கும்;
இன்னவென்று புரிபடாத பதில்களை..

புரிந்துகொள்வதற்கும்
புரியவைப்பதற்குமான இடைவெளியில்,
நூலாம்படையுடன் காலம்..
விழுங்கக்காத்திருக்கும் வாய்பிளந்த சிலந்தியென.

கனவுக்கும் நனவுக்குமான போராட்டத்தில்
கனவில் கிடைத்த தீர்வில்,
கழுவி விடப்பட்ட வானமாய்
மனம்..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதை திண்ணையில் வெளிவந்துள்ளது..

ஒளிமழையில்...

2010-11-19T11:30:00.000+05:30

மழையாய்ப்பொழியும்
நட்சத்திரங்கள்...
இருகரம் நீட்டி ஏந்தணும்;
ஊற்றுக்கண் திறந்த நெருப்பூற்றின்..
ஆரவாரத்தில் மகிழணும்..
காதுவலிக்க வெடிக்கவில்லை,
கந்தகப்புகை உண்டென்றாலும்;..
கவனமாய்க்கொஞ்சம் இருக்கணும்.

மூணாம் மாடியில் பாய்ந்ததினால்
மறுக்கப்பட்டது
ராக்கெட்டேயன்றி,..
எங்கள் மகிழ்ச்சியல்ல;
சிறுபொறியில்தான் ஆரம்பிக்கிறது
எந்தவொரு ஆர்ப்பரிப்பும்..

சூழலைமட்டும் கவனித்து
பட்டாசாய் வெடிக்கும் கனவான்களே..
எங்களையும்
ஒரு நிமிடம் நினையுங்களேன்.
காணாமற்போய்க்கொண்டிருக்கின்றன,
ஒவ்வொரு சந்தோஷமாய்;
எங்களுக்கான உலகத்திலிருந்து
பாம்புமாத்திரையாய்..

நாளைய கவலையில்
இன்றை மறந்திடாமல்,..
ஒளிமழையில் நனைந்திடவே,
நானும்தான் வாரேன்..
ஆட்டத்தில் என்னையும் சேர்த்துக்கோ...

இன்னுமொரு தினமல்ல..(கவிதைப்போட்டி)

2010-11-18T09:37:00.000+05:30

அல்லன கண்டால் விலகிட வேண்டும்..
அன்னை பூமியை காத்திடல் வேண்டும்..
தேனீபோல் உழைத்திட வேண்டும்..
ஒற்றுமையும் இங்கு வளர்த்திட வேண்டும்..

மூடமை கண்டு எதிர்த்திட வேண்டும்..
முதுமையை என்றும் மதித்திட வேண்டும்..
இளமையில் கல்வி கற்றிட வேண்டும்..
எளியோருக்கு இரங்கிடல் வேண்டும்..

வேற்றுமையிங்கே களைந்திடல் வேண்டும்..
பிரிவினை செய்தால் பொங்குதல் வேண்டும்..
பெற்றவர்தன்னை பேணிடல் வேண்டும்..
சோதரமிங்கே வளர்ந்திடல் வேண்டும்..

மனிதத்தையும் கூட வளர்த்திட வேண்டும்..
பதர்களை வேருடன் ஒழித்திடல் வேண்டும்..
ஆணிவேராய் நாங்களிருக்க;
ஆலமரமாய் நீவிர் வளர்வீர்..

நாளைய உலகின் நாற்றங்கால்களே..
வாழ்த்துச்சொல்லி முடிப்பதல்ல..
வாழவைப்பதில் தொடங்கும் இத்தினம்..
பூத்துச்செழிப்பீர் அனுதினம்..

டிஸ்கி: இது பாரத்.. பாரதி நடத்திய கவிதைப்போட்டிக்காக எழுதினது :-))

பதிலைத்தேடும் கேள்விகள்...

2010-11-16T16:24:00.003+05:30

உன்னிடமிருந்து
கற்றதும் பெற்றதும் ஏராளமாயிருப்பினும்,
இழந்துமிருக்கிறோம்..
விலைமதிப்பற்ற பொழுதுகளை;

நீ,.. வேலை நிறுத்தம் செய்தால்தான்
சிலவீடுகளில்
அடுப்பே எரிகிறதென்றபோதிலும்;
என்னருமை தோழமையே!!
பல வயிறுகளுக்கு,
நீயே அட்சயபாத்திரமாவும் விளங்குகின்றாய்..

நட்பாய் நுழைந்து..
உறவாய் மாறி..
இன்று,
உரிமையாளனாய் உருவெடுத்தபோதிலும்;
கோலுக்கு வசப்பட்ட குரங்காய்
சபித்தும், சகித்தும்
வாழப்பழகினோமேயன்றி...
ஒற்றைச்சுட்டுவிரல்
நீட்டியதில்லை.. உனை நோக்கி!!

அறிவுரைகள் பல பகன்றாலும்
அபத்தங்களையும் சேர்த்தே..
நீ,.. சந்தைப்படுத்தும்போது..
ஆற்றாமைதாளாமல்,
என்னருமை தொலைக்காட்சியே!!
உனை நோக்கி
விரல் நீட்டுகிறேன்;
ரிமோட் சகிதம்...
உனை ஆற்றுப்படுத்த..

செங்கோலை
எங்களிடம் பறிகொடுத்தபின்னும்,
எப்பொழுதிலும்
கவிழ நேரும் கூட்டணியாட்சியாய்..
பரிபாலனம் செய்யும் இம்சையரசரே....
நீவிர்,
நல்லவரா!!!... கெட்டவரா!!!..

டிஸ்கி: இந்தக்கவிதை இந்தவார திண்ணையில் வெளிவந்துள்ளது.
அப்புறம், இது எனது 25-ஆவது கவிதை.

அய்யோ..அய்யோ..அய்யோ....

2010-10-06T13:03:00.000+05:30

கமலி வளர்த்த ஞமலி
ஓடிப்போயிற்றன்றொருகாலை;
சோறூட்டிப்பாராட்டினேனே
பிள்ளையைப்போல்
என்றவளரற்ற...
'சோறுதான் வெச்சியா??' என்றதற்கு
பாலும்சோறும் பதமாய்
வைத்தேன் தினமுமென்றாள்..

'வாலைப்போலவே நாவும் நீளமாயிற்றேயதற்கு!!
அமிர்தமேயாயினும்
அனுதினமும் உண்ணக்கூடுமோ??'
என்றதற்கு;..
'ஹி..ஹி..ஹி..' என்றவள்வழிய,
என் பதில் என்னவென்று,.. சொல்லவும் வேண்டுமோ!!!!!

நிலவும், அவனும்..அவளும்..

2010-09-24T10:37:00.001+05:30

நிலவில் தண்ணீர் இருக்கிறதாம்
விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடிப்பு.
நிலவைப்பெண்ணென்று
யார் சொன்னது!!

அதுவும் ஆணாகத்தான்
இருக்க வேண்டும்.
'ஜொள்ளு வடிக்கிறதே!!
உனைப்பார்த்து'

என்றான் அவன்.

இல்லையில்லை;
அதுவும் என் போல் பெண்தான்;
சொந்தமாய் ஒளிவீச
திறனில்லாமல்,
சூரியக்கணவனை
சார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கும் பச்சாதாபத்தால்,
வடித்த கண்ணீர்தான் அது,
என்றாள் அவள்:

வாதம் வலுப்பதை பார்த்துக்கொண்டே;
இருவருக்கும் சாட்சியாய்,
மேகமுக்காட்டுக்குள்,
நகைத்தது, பால் நிலா...

டிஸ்கி: 'அன்புடன் மலிக்கா' அவங்க தளத்தில் நடத்திய கவிதைப்போட்டியில், எழுதியது இது :-)). நான் ரொம்பவே சுறுசுறுப்பு..போட்டி நடந்துமுடிஞ்சு மாசக்கணக்காவுது. இப்பத்தான் வெளியிடுறேன். எல்லாம் ஒரு கணக்குக்காகத்தான் :-)))))

உனக்கென்ன பிடிக்கும்??

2010-09-20T08:31:00.001+05:30

மணாளனுக்கும், மக்கட்க்கும்
மதிப்பிற்குரிய மூத்தோருக்கும்
அவரவர் விருப்பத்தை
பரிமாறிய அன்னபூரணிக்கு
தன்விருப்பம் மறந்ததே நினைவில்லை..

திருப்தியான முகங்களிலேயே
சாபல்யமடைந்துவிடும் அவளிடம்;
யாரேனும் கேட்டிருக்கக்கூடுமோ
அவள் எதிர்பார்ப்பு என்னவென்று?

விசாரிப்புகளுக்கப்பாற்பட்டாலும்
ஏங்கியிருக்கக்கூடுமோ
மனத்தின்மூலையில் தவித்துக்கொண்டிருக்கும்
அந்தச்சிறுகுழந்தை..!!

கொள்ளாமல் நிரம்பிவழிந்தபோதிலும்,
என்றென்றும்
பாத்திரம் அறிந்ததில்லை
பதார்த்தத்தின் ருசி!!

நகரமென்னும்...

2010-09-09T21:18:00.005+05:30

அனுமதி கிடைத்ததும்
புற்றீசலாய் கிளம்பும் வாகனங்களினூடே
ஒரு கணம் தடுமாறி,
பின், தாமுமொரு ஈசலாய் பறந்ததுண்டா!!!

வழிப்பாதையில்,
அரை மில்லிமீட்டர் புன்னகையை..
தினம் பரிசளிக்கும் வேற்றுமுகத்தை;
அண்டை வீட்டினராய்
கண்டுபிடித்ததுண்டா!!!

துளசியும் மல்லிகையும்
தம் குணம் மாறி,
ஏதோவொரு மணத்தில்
தம்மிருப்பை தெரிவித்ததுண்டா!!!

விட்டு வந்த
வயலும் வீடும்;
குளமும்,...குயில் கூவும் தோப்பும்,
கனவுகளாய் இம்சிப்பதுவும்;
உதயங்களைக்காணும் ஆவல்
விடிந்து.. மறைவதுவும்,
செக்கிட்ட எள்ளாய் உள்ளம்,
திணறித்தெளிவதுவும்;
களிக்கவும், கழிக்கவுமான
பண்டிகைப்பொழுதுகளை
வரவேற்பறை அரக்கன் கொண்டு செல்வதுவுமான...

ஏதேனும் ஒன்றை அனுபவித்திருந்தால்
உரக்கச்சொல்லுங்கள்;
நகரம், உங்களோடும் கை குலுக்கியிருக்கிறது.

கணக்குகள் தப்பலாம்....

2010-08-25T08:08:00.001+05:30

விட்டுவிட்டு வந்தபின்னும்

வாசலில்

வந்து நிற்கும்

நாய்க்குட்டியாய்;

சென்று நிற்கிறான்

வாழ்ந்துகெட்டவன்,

தனதாய் இருந்த வீட்டில்;

தினம்,

கனவில்.

*************************

தொடங்கிய புள்ளியிலேயே

நிற்கிறது காலம்:

அழித்தழித்து

எழுதியபின்னும்

சரியாகவே தெரிகின்றன

தப்பாய்ப்போன மனக்கணக்குகள்;

இருளிலும், ஒளியிலும்

பறந்து திரிந்த விடைகளை

இனம்கண்டு சேமித்தபின்;

களைப்பு

சொட்டும்போதுதான்

தெரிகிறது:

தொடங்கியபுள்ளியிலேயே

நிற்கிறது காலம்.

முடிவற்ற போராட்டம்...

2010-08-18T12:48:00.002+05:30

தூக்கம் தொலைத்த நள்ளிரவின்

நிசப்தமான பின்னணியில்..

அடங்கியெழும் மனஅலைகளில்

மிதந்து சென்றன;

நட்சத்திரங்களின் கிசுகிசுப்புகள்.

இரவின் மௌனங்களுடன்

போட்டி போட்டுக்கொண்டு,

இரைச்சலிட்ட மனதிலிருந்து

வழிந்தோடிய நதி

சங்கமமான கடலின் இடத்தில்,

ஒரு மடியை

நினைத்துப்பார்க்கிறேன்.

கிசுகிசுப்புகள்

இரைச்சலாக கூடியிருக்கும்போது

வெளுத்துக்கொண்டிருக்கிறது வானம்;

ஜன்னலுக்கு வெளியே...

ஒரு சாகசப்பயணம்...

2010-06-25T13:38:00.001+05:30

(நன்றி:கூகிள்)

அவசரமாய்ப்போட்ட ஒப்பனையை

ஆங்காரமாய் கலைத்துவிட்டு

ஒன்றுமறியாததுபோல்

சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறது மழை;

வேஷம் கலைந்த கோபத்தை

கையாலாகாத்தனமாய் வெளிப்படுத்தி

இளித்துக்கொண்டிருக்கிறது சாலை;

தேங்கிப்போன நினைவுகளுடன்

அடுத்த ஒப்பனையை எதிர்நோக்கி...

சுமையை இறக்கிவைக்கும்

இலக்கு தேடி..

விரைந்துசெல்கின்றன

மடிகனத்த மேகங்கள்;

பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு...

விழுந்து எழுந்து,

விழுப்புண் பெற்று,

பூகம்ப பயணத்தின் இலவச இணைப்பாய்

முதுகுவலி வாங்கி,

யமதர்மனின் நிமிட தரிசனம்பெற்று,

அடுத்த நாளுக்கான நீட்டிப்புக்கு

உத்தரவாதம் பெற்ற உயிருடன்

வந்து சேர்கிறோம் நாம், வீடு நோக்கி..

வலம் வரும் நினைவுகள்...

2010-06-19T00:08:00.003+05:30

புரியாத புதிரொன்றில்

மூழ்கி முத்தெடுத்து

மூச்சு முட்டி வெளியே வந்தேன்;

மறுபடியும் சிரித்து வைக்கிறாயே!!

இன்னொரு புதிராக;

திக்குமுக்காடிப்போகிறேன் நான்....

கன்னம்தொட்டு நீர் துடைத்து,

மடி தந்த அக்கணத்தில்;

மகளே,

தாயுமானாய் நீ;

கரைந்து போகிறேன்...

உயிரைப்பிய்த்துக் கொடுத்தபின்னான

வலியின் காயத்திற்கு

புன்னகை மருந்திடும்

இறக்கைகளில்லா செல்லதேவதை நீ;

லேசாகிப்போகிறேன்...

பாசமுடன் பாசாங்கும்காட்டி

பிரிந்து சென்ற

உன் இருப்பை உணர்த்திச்செல்கிறது,

வெற்றுக்கூட்டில் எதிரொலிக்கும்

நிசப்தமான கொலுசொலி;

எனது வெறுமைக்கு துணையாக..

பெருமூச்செறிகிறேன்......

(படம்: சுட்டது:-))

சில பொழுதுகள்...

2010-06-16T13:05:00.001+05:30

நானே நானாக,

அதுவும், நானாக

பிரதிபலிப்பில் இல்லை மாற்றங்கள்.

எதுவும் நீயில்லையென்று

கூக்குரலிடும் மனசாட்சியை,

குரல்வளையை பிடித்து

வாதிட்டு வென்றபின்;

நானேதான் என்று

ஆசுவாசமடைகிறேன்.

என்னைப்போலிருக்கும் நானுக்கும்

நானென்ற எனக்கும்

முரண்பாடுகள் இல்லாத பட்சத்தில்,

சேர்த்து வைத்த

பிம்பங்களையெல்லாம்

வழித்துப்போட்டுவிட்டு;

உயிரற்று நிற்கிறது நிலைக்கண்ணாடி.

ஒற்றை இறகு.

2010-05-18T18:06:00.002+05:30

அருகருகே அமர்ந்து
அலகுகள் உரசி,
அன்பைப்பரிமாறும்
அந்த மின்னல் கணங்களில்;
என்ன பேசிக்கொள்ளுமாயிருக்கும்
அந்த குருவிகளிரண்டும்?!!!

தானியம் கொத்தும்
அந்த
அவசரமான கணத்திலும்,
கீச்..கீச்.. என்ற செல்லச்சண்டைக்கிடையே
குளித்த இறகைக்கோதும்போது;
தெறித்த
ஒருதுளி சூரியனில்
பிரதிபலித்தன
ஆயிரம் வானவில்கள் !!....

எவரேனும் கவனிப்பதை,
முதுகில் உறையும் கண்களாய்
உணரும்
அந்த வெட்க தருணங்களில் ;
வால் முளைத்த காற்றாடியாய் பறந்தவை
உதிர்த்துச்சென்றன
ஒற்றை இறகை.....

வலி மிகுந்த நேரம்....

2010-05-17T13:08:00.011+05:30

சுயத்தை தொலைத்த

செயற்கை பூச்சுகளின் பின்னான முகம்

மறந்துதான் போகிறது.

எப்போதும் தயாராய்

சில முகமூடிகள்

மாட்டிக்கொள்ள தோதாய் .

தேர்ந்தெடுக்கும் குழப்பம்

எப்போதும் இருந்ததில்லை .

இருப்புக்கு தகுந்தாற்போல்

நொடிப்பொழுதில் மாறிவிடுகிறது,

பச்சோந்தியைவிட வேகமாக...;

எப்போதும் கிடைப்பவை

மலிவுவிலை புன்னகைகள் மட்டுமே.

சுமந்து திரியும் முகமூடிகள்

கழன்றுகொள்ளும் நேரங்கள்,

வலிமிகுந்ததாகவே இருக்கிறது

எப்போதும்!!!!

பொய்முகங்கள் தேவையில்லா

யாருமில்லா தனிவெளியில்,

கோரமாய் பல்லிளிக்கும் ;

ஒப்பனை கழுவப்பட்ட முகம்.

பந்தயக்குதிரைகள்..

2010-05-14T21:28:00.001+05:30

ஓடுவதற்குத்தயாராய்

வரிசையில்

பந்தயக்குதிரைகள்:

எண்களுக்குப்பதிலாக

மருத்துவம் என்றும்,

பொறியியல் என்றும்,

சட்டம் என்றும்,

பெயர்கள்

தாங்கி நிற்கின்றன.

என்னதான் கணக்கிட்டாலும்,

எந்தக்குதிரையில்

அதிக லாபம் வரும்

என்னும் விகிதம் மட்டும்;

ஒன்றைவிட ஒன்று மேலாகவே இருக்கிறது.

கொள்முதல் நிறைய விழுங்கினாலும்;

கல்யாணச்சந்தையில்

லாபம் கிடைத்துவிடாதா என்ன????

இன்ன பிறவெல்லாம்

கணக்கில் கொள்ளப்படுவதேயில்லை!!

ஏனெனில்;

லாபமில்லா மட்டக்குதிரைகளாம்

அவை!!,

உலகத்தின் கணக்கில்.

இறைந்து கிடக்கும் வார்த்தைகள்.

2010-05-11T07:22:00.000+05:30

இறைந்து கிடப்பவற்றில்

எனக்கான வார்த்தைகளை

தேர்ந்தெடுப்பதிலேயே;

என் ஜென்மம் கழிந்துவிடுகிறது.

தேனும் விஷமும்

தடவப்பட்ட அம்புகளாய்,

வார்த்தைகள்

வந்து விழும்போது;

தேனென்று நம்பி

தேர்ந்தெடுப்பவையெல்லாம்,

விஷக்கொடுக்கையும்

ஏன் சேர்த்து சுமக்கின்றன?.

ஆச்சரியம்தான்;

வார்த்தைகள் ஏற்படுத்திய

காயங்களுக்கு,

அதே வார்த்தைகளே

மருந்தாகின்றன.

ஏற்படுத்திய வலி,

அவற்றுக்குத்தான்

இன்னும் புரியவில்லை.

துப்பப்பட்டவற்றைவிட

மென்று விழுங்கப்பட்ட

வார்த்தைகளுக்குத்தான்

வீரியம் அதிகமாம்.

என்றாலும்;

விஷம் சுமக்கும் நாவை மட்டும்,

எந்த மகுடியாலும் அடக்கமுடிவதில்லை.

இன்று மட்டுமாவது.....

2010-05-02T07:45:00.002+05:30

இன்னுமொரு விடுமுறைதினம்.

திட்டம் போட்டாயிற்று,

விடிந்தபின்னரும்

இழுத்துப்போர்த்திக்கொண்டு தூங்க;

நினைத்த சீரியல் பார்க்க;

விதவிதமாய் விருந்துண்ண;

மதியத்தூக்கத்துக்கப்புறம்

காலாற நடந்துவர....

கீச் கீச் என்னும் குருவியும்,

மெல்ல வீசும் காற்றும்,

தலையாட்டும் இலையும் பூவும்,

கூவிக்கொண்டு செல்லும்

காய்க்கார அம்மாவும்,

அவரவர் உழைப்பில் கவனமாக

இருப்பதைக்காட்டி,

உழைப்பின் மதிப்பைச்சொல்லி

சுட்ட சூரியன்

மேற்கில் மறைந்தான்,

நாள்முழுதும் உழைத்த களைப்பில்.

விடுமுறை கிடைத்த ஆனந்தத்துடன்

சேர்ந்து கொண்டது,

மெல்லிய உறுத்தல்

உள்மனதில்;

வீட்டுப்பணிப்பெண்ணுக்கு

விடுமுறை அளித்திருக்கலாமே!

இன்று மட்டுமாவது.....

பெயர் தெரியா மரம்.

2010-05-02T07:24:00.000+05:30

விருட்சங்களாய்

நிமிர்ந்து நின்றவை

விறகுகளாய் நிற்கின்றன.

இந்த இடத்தில்தானே இருந்தது

எனக்கு நிழல் கொடுத்த

அந்த

பெயர் தெரியா மரம்.

உபயோகமற்றுப் போய்விட்டால்

அல்லவா

உயிர் நீப்பதற்கு...

வாழ்க்கை இன்னும் மிச்சமிருக்கையில்

ஏனிந்த அவசரப்பாடை என்று

புலம்பும் மனதை

சூழ்ந்து கொள்கிறது

ஏதோ ஒரு வெறுமை.

எங்கோ ஒரிடத்தில்,

உயிர் வாழும் இச்சை

ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது எச்சமாய்...

வெந்தவிந்த உடம்பில்.

டிஸ்கி: என்னுடைய இன்னொரு வலைப்பூவில் வெளிவந்த கவிதையின் மீள்பதிவு.

எதிர்காத்து.

2010-04-29T18:55:00.005+05:30

வரதட்சணையா

வாங்கியதெல்லாம்;

வட்டிக்கடைக்கு போயாச்சு.

ஆசைப்பட்டு கொடுத்ததெல்லாம்

ஆடம்பரமா தீர்த்தாச்சு..

மாமனார் வீட்ல

பசை கொஞ்சம் கூடுதல்.

கொஞ்சம்போல வழிச்சுக்க,

வழியென்ன இருக்கு?????...

'ஒன்னோட பொறந்த வீட்ல

பாகப்பிரிவினையாமே??.

ஒம்பங்கையும் வாங்கியா...'

கழுத்தைப்பிடித்து

வெளியே தள்ள;

கதவைத்திறந்தவன் திகைத்தான்.

'வந்தா சொத்தோட வான்னு

விரட்டீட்டாரு எம்புருசன்'

நின்றிருந்தாள் தங்கச்சிக்காரி,

கண்ணைக்கசக்கியபடி.

காற்று எப்போதும்

ஒரே திசையில் வீசுவதில்லை.

மழை...

2010-04-08T21:01:00.008+05:30

சட்டென

ஏதோ ஒர் நிசப்தம்

புரிபடுகிறது...

காற்றுக்கு விடை கொடுத்த

இலைகள்,

மோனத்தவத்தில் ஆழ்ந்து விட்டன போலும்;

நீராவிப்பெருமூச்சுடன்

பெருகும் அருவி,

வாய்க்கால்தேடி பயணிக்கையில்;

சபிக்கப்படுகிறது வெங்கோடை...

பளீரெனச்சிரிக்கும்

மழலையென,

வானம் கண்சிமிட்டுகையில்,

பொக்கைவாய் புன்னகையென,

காற்று வந்து தழுவுகையில்;

எதிர்பாராமல்

மண்ணில் வந்துஇறங்குகிறது..

ஒரு துளி உயிர்.

முடிவில்லா தேடல்..

2010-03-16T08:23:00.001+05:30

மனிதனே,
இந்த விண்ணிலும்
மண்ணிலும்
நீ எதைதேடி
அலைகின்றாய்;

எட்டாத உயரத்தில் கூட ஏறிச்சென்று,
நீ எதைப்பிடிக்க
முயலுகின்றாய்?

நாம் பறக்க விட்டுவிட்ட
மனிதாபிமானத்தையா!
அல்லது,
குழி தோண்டிப்புதைத்து விட்ட
பண்பாட்டையா?

கடவுளைப்போலவே
இவைகளின்
இருப்பும், சந்தேகத்துக்கிடமாகி
வெகு காலமாகிவிட்டது.

விலைவாசியுடன்
போட்டி போட்டுக்கொண்டு
நீ பறந்தது போதும்;
சற்றே உன் இறக்கைகளுக்கு,
இளைப்பாறல் கொடு.

கற்பனைச்சிறகுகளினூடே

தெரியும் நிஜ உலகத்தை;

உன் மூன்றாவது கண்

கண்டுபிடிக்கட்டும்.

உயர்ந்த குறிக்கோள்களுக்காகவே

படைக்கப்பட்ட வாழ்வின்;

முடிவில்லா தேடலின் முடிவில்

ஏதேனும் மிஞ்சும்.

கான்க்ரீட் காடுகள்..

2010-03-13T08:45:00.000+05:30

காடுகளை அழித்து
இன்னொரு காடு.
மனித நேயம்
பட்டுப்போனாலும்;
பணம் காய்ச்சி மரங்கள்
நிறைந்திருக்கும் இங்கே..

குயிலோசை ஓய்ந்தாலும்
தொலைக்காட்சி உண்டெங்களுக்கு
தாலாட்ட..
மார்கழிப்பனியாய்
தொழிற்சாலைப்புகை இருக்க
ஏலோரெம்பாவாய் பாட
எழுந்திருப்பதில்லை நாங்கள்.

விருட்சங்கள் கூட
எங்கள் வீடுகளில்,
இயல்பைத்தொலைத்து,
குறுகி நிற்கின்றன.

வாழ்விடம் போலவே
மனமும் குறுகிப்போய்,
கான் கிரீட் காடுகளில் வாழும்
நாங்களும் ஆதிவாசிகள்தாம்.

சுதந்திரம்???..

2010-03-01T22:28:00.010+05:30

கண்ணுக்குத்தெரியாத

தளைகளால்

பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறேன்..

பூட்டுகள் எதுவும்

இல்லைதான்...

ஆனாலும்

விடுபடவும் முடியவில்லை!!!!

உனது விருப்பங்களெல்லாம், என்றோ

எனது

விருப்பங்களாகிவிட்டன:

எனக்கென்று ஓர் மனம்,

அதை நினைத்ததேயில்லை நீ..

எனக்கான

பிறரது கேள்விகளுக்கு;

பதில் சொல்லும் குரலாக

உன் குரல் மட்டுமே ஒலிக்கின்றது.

குனிந்து கொடுத்தே குறுகிப்போன

முதுகின் மேல்,

ஏற்றப்படுகின்றன

வேண்டியமட்டும் பாரங்கள்;

சுமந்தே களைத்துப்போன

என்னைக்காட்டி

பெருமையடிக்கிறாய்:

சுதந்திரமாய் வைத்திருப்பதாக!!!!

ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும்

இங்கே அளவுகோல்

வேறாக இருக்கும்வரை

எதைச்சொல்வாய் நீ??

உண்மையான சுதந்திரமென்று??!!!..

நிழல்கள்...

2010-02-26T11:32:00.004+05:30

சுயம் தொலைத்து

நான் மீண்டபின்னும்;

இன்னும்,

அங்கேயே சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறாய்...

விலகி ஓட முயன்று

தோற்றுத்திரும்பி;

காலடியிலேயே

வந்து சுருண்டு கொள்கிறாய்;

விசுவாசமான நாய்க்குட்டியைப்போல்...

தொடர்ந்துதான் வருகிறாயென்று

தொடர்ந்து, நடந்தால்

திடீரென்று காணாமல் போகிறாய்!!!

எதிர்பாரா நேரம் எதிரே வந்து

கண்ணாமூச்சி காட்டுகிறாய்.

உன் நண்பன் நானென்று

கைகோத்து வந்துவிட்டு;

சொல்லாமல் கொள்ளாமல்

போவதை,

என்ன பெயரிட்டு அழைக்க!!!

நீ நிழலா??? ..மனமா???..

நாற்றங்கால் பந்தம்

2010-02-25T21:44:00.001+05:30

வேரோடும் ,

வேரடி மண்ணோடும்,

பிடுங்கிய பின்

செடிக்கில்லை ,

நாற்றங்கால் பந்தம்.

அடுத்த நொடியே

மறந்துபோக

எப்படித்தான் முடிகிறதோ!!!!

இன்னொரு தோட்டம் சென்றுவிட்டால்

வேரடிமண் காய்ந்துவிடுமா என்ன!!!!

புது மண்ணில்

துவளுது குழையுது,

வேர் பிடிக்க

சில காலமாச்சுது.

புதுப்பூரிப்போட இளங்குருத்தும்

பூவும் பிஞ்சும் இருந்தாலும்,

வாழ்வென்னவோ

சூரியன் முகம் பார்த்துத்தான்.

நீர் தேடிச்செல்லும் வேர்கள்

கொஞ்சம்

நினைவுகளும் தேடிச்செல்லுமா???

விடைகிடைத்தது

கடைசியில்...

சருகாகிப்போனபின்பும்

வேர் நுனியில் இருந்தது,

நாற்றங்கால் , மண் வாசனை....

பெண்ணும்,பயிரும் ஒன்றுதானோ

இந்த மண்ணில்!!!....

சில நினைவுகள்

2010-02-15T16:25:00.001+05:30

நினைவுகளின் சுமைகளில்

அழுந்தி விடா வண்ணம்

என்னை நானே

மீட்டெடுத்துக்கொள்கிறேன்...

குட்டிக்குரங்காய்

தொற்றிக்கொண்டு

கூடவே வரும் நினைவுகளை

உதற முயன்றிருக்கலாம்...

சில நினைவுகள்

புன்னகைகளை விதைத்து விட்டு

செல்கின்றன.

சில நினைவுகள்

கண்ணீரை

அறுவடை செய்கின்றன்.

அருவியைப்போல்

தடதடக்கும் சில நினைவுகள்

குப்புறத்தள்ளி வேடிக்கை பார்க்கும்...

அழகான சில நினைவுகள்

ஆறுதலும் சொல்லும்...

சளசளவென்ற ஓயாத

நினைவுகளிலிருந்து

விடுதலை எங்ஙனம்!!!!!

அன்பெனும் மழையில்..

2010-02-15T16:12:00.000+05:30

உனக்கான என்னை

நீயும்

எனக்கான என்னை

நானும்

கண்டு கொண்டதில்

ஆரம்பித்தோம்

நமக்கான நாம்.

**********************

ஊடலுக்குப்பின்

காதல்

இது பழமொழி

ஊடலுக்குப்பின்

ஊடல்

இது

காதலர் மொழி

**********************

இன்னும்

எத்தனைமுறை வேண்டுமானாலும்

விழுவேன்

தாங்கிக்கொள்ள

உன் கரம் இருந்தால்.

**********************

தினமும் பார்த்துக்கொள்ளவில்லை

பரிசுகள் என்னும்

உரமிடவுமில்லை

ஆனாலும் செழிக்கிறது

நாம் வளர்த்த பயிர்

அன்பெனும் மழையில்.

**********************

உன் கூந்தலில்

ரோஜாவை சூட்டியதால்

மற்ற மலர்களெல்லாம்

நிறமிழந்து போயின.

உன் கூந்தல் வாசத்தின் முன்

ரோஜாவோ

வாசமிழந்து போனது.

**********************

காதலர்களுக்குத்தான்

காதலர் தினம்

நமக்கெதற்கு!!!!

நாம்தான் தினம் தினம்

உயிர் வாழ்கிறோமே!!!

காதலை சுவாசித்து.