நல்லாச்சி

கண்புரை ஏற்பட்டிருக்கிறதாம் நல்லாச்சிக்கு

அறுவை சிகிச்சைக்குப் பயப்படுகிறாள் அவள்

தைரியம் சொல்பவர் சிலர்

அதன் பெயரால் 

அதைரியப்படுத்துபவர் இன்னும் சிலர்

தொடச்சுப்போட்ட டியூப்லைட் மாதிரி

பளீர்ன்னு தெரியும் ஒலகம்

அழகுபோல சீரியல் பாக்கலாம்

எனத்தெம்பூட்டுகிறாள்

சிகிச்சையால் பலன் பெற்ற செல்லாச்சி

நப்பாசையால் சம்மதிக்கிறாள் நல்லாச்சி

முற்றத்து வெயில் முகத்தில் படாது

வெக்கை அணுகாது 

அருகிலிருந்து பேத்தி பேச்சுத்துணையாக

அந்தப்புரத்து ராணி போல் உணர்கிறாள் அவள்

எனினும்

தன்னைப்போல் தாத்தாவும்

கண்ணாடி அணியும் ரகசியம் புரிந்த தினத்தில்

திக்குமுக்காடிப்போனாள் அவள்

தன்னைத்தானே

ஆண் காந்தாரி என வர்ணித்துக்கொண்ட தாத்தா

உயர்தர ரேபானுடன் உல்லாசமாகத் திரிவதில்

கடுப்பிலிருக்கும் அவளிடம் நெருங்கி விடாதீர்கள்

சுட்டெரித்து விடுவாள்

புரையே ஏற்படாத நெற்றிக்கண்ணால்.

டிஸ்கி: கவிதையை வெளியிட்ட பண்புடன் மின்னிதழுக்கு நன்றி.

காலத்தின் ஆன்மா.. (பண்புடன் மின்னிதழில் வெளியானது)

பேரன்பும் பெருங்கருணையும்

ததும்பித்தளும்பிய காலக்கடலிலிருந்து

பொங்கிப்பிரவாகித்து

கரைதழுவ ஓடி வந்தன நினைவலைகள்

நினைவுகளெனில் பாலைவனச்சோலையுமாம்

நினைவுகளெனில்

புன்னகையின் பின்னொளிந்த கோரப்பற்களுமாம்

வாழ்வெனும் காட்டாற்றின் நடுவே

சிறுதுண்டு நிலமாய்

காலூன்றி ஆசுவாசம் கொள்ளவும்

மலர்ந்திருக்கும் நினைவுகளில் கமழும்

நறுமணத்தால் பேதலித்து

காலடி நிலம் நழுவவும்

இளஞ்சூரியன் சிரிக்கும் இவ்வீதியில்

அதோ அந்தக்குழந்தையின் நகைப்பொலியாய்

ஓங்கியொலித்து

இறுதியில் முணுமுணுப்பாய்த் தேய்ந்தடங்கவும்

என நங்கூரமிட்டு

வரிசையாய் நிற்கின்றன நினைவுகள்

அவ்வப்போது பார்த்துக்கொள்ளும்

நட்சத்திரங்களைப்போல் மினுங்கியபடி

நினைவலைகளின் துணையுடன்

துடுப்பசைத்துத் திரிந்த நினைவுகள்

செலவிட மனதுவாரா உண்டியல் காசைப்போல்

கானல் நீருமாகி

எத்திசையிலோ உச்சுக்கொட்டிய பல்லிக்கு அஞ்சி

பேராழத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கின்றன

கரை திரும்பாமலும் எல்லை மீறாமலும்

காலத்தின் ஆன்மாவாய் நிலைத்தபடி.

டிஸ்கி: கவிதையை வெளியிட்ட பண்புடன் மின்னிதழுக்கு நன்றி.

நல்லாச்சி

வாழும் பல்லியும் மனைப்பாம்பும்

அரங்கு வீட்டில் உலவும் தேள்களும்

அசைத்துப்பார்த்ததில்லை பேத்தியை

பெரிய தாத்தாவின் முழ நீளத்தாடிக்கும்

மிலிட்டரி மாமாவின் கம்பீர மீசைக்கும்

சற்றும் பயந்ததில்லை அவள்

கண்ணைக்குத்துவதாய்ச்

சொல்லப்படும் சாமியிடமும்

தூக்கிச்சென்றுவிடுவதாய்

நிறுத்தப்படும் பூச்சாண்டியிடமும்

ராஜபார்ட்டுகளுக்குக் கோமாளிவேஷமிடுகிறார்களேயென

பரிதாபமேயுண்டு அவளுக்கு

தேனீக்குப் பயப்படாத மாமன்

குளவிக்கு அஞ்சும் விந்தையும்

முரட்டுக்காளையைத் தட்டி விலக்கும் செல்லாச்சி

மருமகளிடம் காட்டும் பணிவும்

என்றுமே புரிந்ததில்லை அவளுக்கு

ஆளைவிழுங்கும் சுறாமீனொன்றை

ஆங்கிலப்படமொன்றில் கண்ட நாள்முதல்

அத்தனை தைரியத்தையும் மறக்கிறாள்

எந்தக்குழாயின் வழி எத்தனை சுறா வருமோவென

அண்ணன் போடும் தூபத்தால்

அடுக்களை செல்லவும் மறுக்கிறாள்

சாமதானபேதங்களை பேத்தியிடமும்

தண்டத்தை அண்ணனிடமும் பிரயோகித்தபின்

நிலைமையைச் சீரமைக்க முற்படுகிறாள் நல்லாச்சி

ஆதியிலிருந்து ஊட்டி வளர்த்ததெல்லாம்

பாதியில் கரைந்து போனாலும்

எல்லாப்பூச்சையும் அழித்துவிட்டு

மறுபடியும் ஆரம்பித்திருக்கும்

அந்த ஓவியம் செவ்வனே நிறைவுறுவதாக.

டிஸ்கி: கவிதையை வெளியிட்ட "பண்புடன்" மின்னிதழுக்கு நன்றி.

நல்லாச்சி

ஒட்டி இழையும் குஞ்சுகளையெல்லாம்

எட்டித்துரத்தும் கோழியின் போக்கு

கொஞ்சமும் பிடிக்கவில்லை பேத்திக்கு

நல்லாச்சியிடம் வந்து அங்கலாய்க்கிறாள்

‘பிள்ளேளுக்க தப்பை அம்மைதானே மன்னிக்கணும்

அதுகளுக்கேது போக்கிடம்’

வெதும்பும் பேத்தியை

தேற்றுகிறாள் நல்லாச்சி புன்னகையுடன்

‘அட! கோட்டிப்பயபுள்ள.. குஞ்சுகளையெல்லாம்

கோழி தவுத்துட்டுது’ என்கிறாள்

‘தவிர்த்துவிட்டது’ எனத் தெளிவாயும் செப்புகிறாள்

புரியாமல் தலைசொரியும் பேத்திக்கு

இரைதேடல் முதல்

இரையாகாமல் தப்புதல் ஈறாகப் பயிற்றுவித்தபின்

குழந்தைகளை

சுயமாய் வாழச்செலுத்துதலே

தவிர்த்துவிடுதல் என விளக்குகிறாள்

எனில்

மனிதர்கள் மட்டும் ஏன்

குழந்தைகளைத் தவிர்த்துவிடுவதில்லையென்ற

பேத்தியின் கேள்விக்கு

நல்லாச்சி வாயடைத்து நிற்க

செல்லாச்சி பதிலிறுக்கிறாள்

மனிதப்பிறவியில்

எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் விடையேது மகளே

தலையாட்டிக்கொண்ட பேத்தி

தானியத்தை இறைக்கிறாள்

அம்மையாய் எண்ணி அணைகின்றன

அத்தனை குஞ்சுகளும்.

டிஸ்கி: கவிதையை வெளியிட்ட பண்புடன் மின்னிதழுக்கு நன்றி.